Dönüp mâzîye tırmandım, ne hicranlar, neler andım!
Taşarken haşrolup beynimden artık bin müselsel yâd,
Mehmet Âkif ERSOY
Bugüne kadar durgun olan Viyanalı fırıncı Peter Vendler’in işleri açılmıştı.
Kipferi adını verdiği keklerin satışında artış vardı.
Artık önlüğünü daha büyük bir sevinç ve coşkuyla takıyordu. Çuval çuval un, katar katar odun indirip depoya taşıdı; çünkü hilâl şeklini verdiği Kipferi'leri daha çok yapmalıydı.
Peter’in içi içine sığmıyordu.
Yardımcılarının sayısını artırdı, fırını genişletti. Artık Viyana’daki en büyük ve en çok iş yapan fırın onunki olmuştu.
Bir taraftan düşünüyordu:
Daha önce de kek yapıyordu ve bu kadar tutulmuyordu.
Ne olabilirdi bunun sırrı?
Kekin reçetesindeki katkılar gramı gramına aynıydı. Neden hilâl şeklinde olanlar daha çok satılıyor ve iştahla yeni-yordu ?
Hilâl şeklinde olanlar daha çok yeniyorsa, demek ki asıl sır hilâl şeklinde olmalarıydı.
Başka şekilde olanlardan daha fazla tercih edildiklerine göre bu işin sırrı, yaptığı kekin şeklindeydi; *"hilâl"*de.
Kipferi, o günden bugüne hâlâ yapılmaktadır.
Eğer bir gün Avusturya’ya giderseniz, doğu kesiminde Viyana Ormanları'nın doğu ucunda yer alan ve bugün turistik bir öneme sahip olan Kahlenberg tepesine yolunuz düşerse, oradaki turistik mekanlardan birinde isterseniz size Kipferi verirler.
Tam seyirlik bir yerde, Viyana havzasına hâkim bir konumda bulunan ve esintili bir havası olan bu tepede Kipferi'yi lokmalar halinde ısırıp arada da buz gibi kolanızı yudumlayarak kekin tadını çıkarırken, gözlerinizin önünde uzanan havzaya bakıp dünümüzü ve bugünümüzü net bir şekilde görür ve seyrine dalarsınız.
İyi seyirler!
Kalın sağlıcakla.