Çok üşümüştüm aldım atkımı
Annem örerken saçaklarını bilmiyorum saydımı
Renk renk örmüş sıcak tutardı beni
Bazen atkıyla olurdum fiyaka adamı.
Yağmurda yürürdüm renkli atkıyla
Ayaklarıma uzanırdı sallanırdı rüzgarla
Çeşmede ıslanmasın diye uçlarını toparlardım
Bazen üşümemek için yüzümü kapatırdım onunla.
Lapa lapa kar yağarken
Aşk şarkıları çalarken
Lise yılları ne yapalım gençlik işte
Boyun atkılarıyla hava atarken
Yıllar gelmiş geçmiş
Son duraklara gelmişiz erkenden.
Boyun atkısı takım elbisenin tamamlayıcısı
Manken olurdu sınıfın bazısı
Kahkahalar sesler alkışlar
Hayat sanki masalımsı.
Yolda yürürdük tahminen altı arkadaş
Dayanmazdı bize ne taş, ne baş
Elimizde olurdu nadenkli ekmek
Sudan sarhoş olurduk sanki ayyaş.
Boyun atkısı hepimizde hava
Yürüyüşümüz sanki prova
Çereşe papazoluk arası yolumuz
Hareketlerimiz olurdu zırva.
Yazan : Ali ÖZTÜRKMEN
Emekli öğretmen