İnsan, toplu halde yaşayan bir varlıktır. Birlikte yaşadığı insanlarla devamlı yardımlaşma içindedir. Her bir insanın toplum içinde ayrı görevi vardır “Görev alanı insan olan” öğretmenin ise, bu iş bölümünde yeri ve önemi oldukça büyüktür.
İnsan, canlı ve cansız varlıklar içinde, işlenmeye en elverişli olanıdır. Çünkü insan dün- yaya “taallümle tekemmül etmek” için gönderilmiştir. Yani, eğitim alarak mükemmel hale gel-meye müsait halde yaratılmıştır. Bunun için insanın eğitimine daha fazla önem verilmelidir. İnsanı ihmal edilen bir milletin, hem maddi, hem manevi, hayatı ihmal edilmiş olur. Bir milletin en önemli yatırımı, eğitime yaptığı yatırımdır. Kalkınmanın ve ayakta durabilmenin başka yolu yoktur.
Fırıncı unu, terzi kumaşı, ayakkabıcı deriyi işleyerek faydalı hale getirir. Doktor hastalarla, mühendis inşaat sahipleriyle uğraşır. Öğretmen ise kâinatın en şerefli varlığı olan insanla uğraşır. Ona şekil ve ruh vermeye çalışır. Her yönüyle onu ha-yata hazırlar. Öğretmen sadece “okuma - yazma öğreten bir memur” değildir. O, geniş bir kültür ve engin bir insan sevgisi, sabır, fedakârlık ve cesaret isteyen, kısacası, “insanı insan etme sanatı”dır.
Sağlıklı bir eğitim için modern bina ve laboratuarlar, ders araç ve gereçlerine ihtiyaç vardır. Ama öğretmen olmadığı zaman bunların hiçbir değeri yoktur. Eğitimin esas temeli öğretmendir. Eğitim öğretim meselelerine eğilirken öğretmenden başlanmalıdır.
“İdealist öğretmen” tipinin yaygınlaştırılabilmesi için, öğretmenlik mesleğinin sosyal itibarının artırılması, en az geçmişteki kadar önem verilmesi gerekir.
Öğretmen yetiştirme konusunda geçmiş-teki tecrübelerden azami derecede istifade ederek daha modern ve ihtiyaçlara cevap verecek modeller geliştirilmelidir. Toplumdaki en zeki, en başarılı gençleri bu mesleğe yönlendirip, daha uzun süre eğitim vererek idealist öğretmenler yetiştirmeliyiz. Öğretmen ve öğrenci kalitesinin yükselmesi, öğretmenin toplumdaki itibarını da artırır.
Öğretmenlik, milleti bütünüyle kucakla-yan bir meslektir. Hepimiz öğretmenin eseriyiz. O, hem terbiyeci hem de “örnek insan” dır. Büyüğü saymayı, küçüğü sevmeyi ondan öğrendik.
Yurdun, milletin, bayrağın mukaddesliğini bize o öğretti. İnsanca yaşamanın kurallarını, ha-yatta lazım olacak bilgileri bize o aktardı. O, hep verdi fakat hiç almadı. Çünkü o bu mesleğin fedakârlık üzerine kurulduğunu biliyordu.
Kısacası, eğitimin temeli olan öğretmen, toplumun her an muhtaç olduğu manevi doktorudur. Milletleri varlığı ile nura, yokluğu ile karanlığa götüren mukaddes varlıktır.
Hepinizin “Öğretmenler Günü” kutlu olsun idealist öğretmenlerim…